مىروند و مىگويند : پروردگارا اين بندهء تو نيكو بنده‌اى بود ، به طاعت تو مسارعت مىنمود ، و از معصيت تو احتراز مىكرد ، و تو قبض روح او نمودى ، ما را بعد از او به چه چيز امر مىفرمائى ؟ خداوند عظيم الشأن فرمايد كه : برويد به دنيا و نزد قبر بندهء من باشيد ، و تمجيد و تسبيح و تهليل و تكبير من كنيد ، و ثواب آنها را براى بنده من بنويسيد تا او را از قبر مبعوث گردانم . پس فرمود : مىخواهى ديگر بگويم از فضيلت مؤمن ؟ گفتم : بلى ، فرمود : چون حق‌تعالى مؤمن را از قبرش مبعوث مىگرداند ، با او از قبرش مثالى و صورتى بيرون مىآيد ، و پيش او روان مىشود ، پس مؤمن هر هولى از اهوال قيامت را كه مىبيند آن مثال به او مىگويد جزع مكن و مترس و اندوهناك مشو ، بشارت باد تو را به سرور و كرامت از جانب حق‌تعالى ، و با او مىآيد تا به مقام حساب ، و حق‌تعالى او را حساب آسان مىفرمايد ، و امر مىفرمايد او را به بهشت بريد ، و باز آن مثال در پيش او مىرود ، پس مؤمن به او مىگويد : خدا تو را رحم كند چه نيكو مصاحبى بودى كه با من از قبر بيرون آمدى پيوسته مرا بشارت مىدادى به سرور و كرامت از جانب خدا تا آنكه مرا به بهشت رسانيدى تو كيستى ؟ آن مثال گويد : من آن سرورم كه بر برادر مؤمن داخل كردى در دنيا ، خدا مرا از آن سرور خلق نموده كه تو را بشارت دهم « 1 » . و به سند معتبر از مشمعل منقول است كه : سالى به حج رفتم ، و به خدمت حضرت صادق عليه السّلام رسيدم ، فرمود : از كجا مىآئى ؟ گفتم : به حج آمده بودم ، فرمود : مىدانى كه حج چه ثواب دارد ؟ گفتم : نه مگر آنكه بفرمائى ، فرمود : بنده چون هفت شوط طواف اين خانه مىكند و دو ركعت نماز طواف مىگذارد ، و سعى

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 190 ح 8 و بحار الانوار 74 / 283 - 284 ح 3 .